Η Διατροφική Παράδοση στην Ελλάδα, 8/2/2011, Στοά Βιβλίου
Αντιγράφω από το ιστολόγιο του φίλτατου Θεόδωρου Μωυσιάδη:
Erst kommt das Fressen, dann kommt die Moral, έγραφε ο Μπρεχτ στην Όπερα της πεντάρας. Αν μείνουμε μόνο στον χρονικό χαρακτήρα αυτής της πρότασης, οπωσδήποτε θα εκπλαγούμε παρατηρώντας πώς και σε ποιον βαθμό αυτή η βασική ανάγκη για τροφή έχει επηρεάσει τον τρόπο ομιλίας μας. Αν αναλογιστούμε ότι τα πρώτα γραπτά μνημεία τής Ελληνικής είναι κατάλογοι κυρίως τροφίμων (της Μυκηναϊκής εποχής, π.χ. μέλι, σίτος, λάδι), θα εντυπωσιαστούμε ακόμη περισσότερο όταν συνειδητοποιήσουμε ότι το διατροφικό λεξιλόγιο έχει διεισδύσει σε αναρίθμητους τομείς τής ομιλίας, επεκτείνοντας το γνωσιακό του πεδίο και αφήνοντας το αποτύπωμά του στη σκέψη.
Στοιχεία για αυτή τη συναρπαστική πορεία παρουσιάζει ο καθηγητής κ. Γεράσιμος Ρηγάτος στο καινούργιο βιβλίο του Η διατροφική παράδοση στην Ελλάδα. Ιστορικές και πολιτιστικές διαδρομές (Αθήνα 2010, Βήτα Ιατρικές Εκδόσεις). Οι διατροφικές αντιλήψεις και συνήθειες των ομηρικών χρόνων, της ιπποκρατικής εποχής, οι συμβουλές τού Γαληνού, του Ορειβασίου και μεταγενέστερων ιατρών, τα συμπόσια και οι παράσιτοι, τα μηνολόγια και τα προδρομικά τού μεσαίωνα συναθροίζονται σε ένα εξαιρετικό ανάγνωσμα, που ξεκινάει από τη διατροφή και καταλήγει πάντοτε στη γλώσσα.
