Οι πιο δημοφιλείς, ανθεκτικοί «μύθοι», Καθημερινή 29/11/2009

Προϊόντα παρανοήσεων ή λαθροχειρίας, μεταφέρονται εδώ και χρόνια από στόμα σε στόμα και από email σε email

Της Λίνας Γιαννάρου

Εχετε ακούσει βέβαια ότι η ελληνική είναι η πλουσιότερη γλώσσα του κόσμου, με περισσότερες από 6 εκατ. λέξεις και 78 εκατ. λεκτικούς τύπους. Οπως και ότι η Apple υλοποιεί πρόγραμμα εκμάθησης ελληνικών, αφού οι εξελιγμένοι υπολογιστές δέχονται ως «νοηματική» μόνον την ελληνική. Φανταστείτε πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν σε εκείνη την ψηφοφορία, που είχε πραγματοποιηθεί στις νεοσύστατες ΗΠΑ, τα ελληνικά γίνονταν η επίσημη γλώσσα τους…

Αν πηγαίνει άσχημα η πολιτική, άσχημα πάει κι η ζωή σου (Εμμ. Κριαράς), Καθημερινή 29/11/2009

Της Μαριας Kατσουνακη

Ο Εμμανουήλ Κριαράς είχε χθες τα γενέθλιά του. Δύσκολο να του ευχηθεί κανείς, αφού το «να τα εκατοστήσετε» έχει εδώ και μια τριετία εκπληρωθεί. Από σήμερα, ένας από τους σημαντικότερους λόγιους του 20ού αιώνα, διανύει το 104ο έτος του. Η ζωή του, εκτός από μυθιστορηματική σε έκταση και γεγονότα, είναι ταυτόχρονα και ένας μίτος για την ιστορία της νεοελληνικής εκπαίδευσης. Γνώρισε από κοντά τον Γιάννη Ψυχάρη, βρέθηκε στη Γερμανία το 1930, στον ζόφο της ανόδου του ναζισμού, πέρασε την Κατοχή στην Αθήνα, με «αντίσταση κατά του κατακτητή», επιβιβάστηκε στο πλοίο Ματαρόα το ’45 για να ολοκληρώσει τις μεταπτυχιακές σπουδές του στο Παρίσι, δίδαξε μεσαιωνική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1950), συνέδεσε το έργο του με τη γλωσσική μεταρρύθμιση του 1976 και την καθιέρωση του μονοτονικού το 1982.

Eξ αφορμης – Γλωσσικά ομοιώματα, 6/12/2009

Του Σπύρου Α. Μοσχονά

Μία βδομάδα πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου, ο Προφήτης μίλησε. Και είπε στους ψηφοφόρους: Αυτός ο «ξενότροπος κομματάρχης» που τον προορίζουν για πρωθυπουργό δεν μπορεί να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο». Μπερδεύει τις «κάλπες» με τις «κάλτσες». Σ’ αυτόν, έναν «ανελλήνιστο» που δεν ξέρει «πού βρίσκονται τα γλωσσικά σύνορα της ελληνικής ετερότητας», θα εμπιστευτούμε τα γεωγραφικά μας σύνορα; Αυτός κάνει μόνο για «κανένα Βέλγιο ή Λουξεμβούργο», κράτη «με γλώσσα (και συνείδηση) δίχως ετερότητα». Είναι ικανός να ξεπουλήσει τη χώρα. Η γλωσσική απώλεια «δεν μπορεί να μετρηθεί παρά και με εδαφική συρρίκνωση». Αποφράδες ημέρες μάς περιμένουν, όπως εκείνες του 1920. Το «ιστορικό τέλος» του Ελληνισμού πλησιάζει. Αυτά είπε ο Προφήτης («Η Καθημερινή», 27/9/2009).

50 χρόνια από τον θάνατο του Μανόλη Τριανταφυλλίδη, Αυγή 24/11/2009

Συντάκτης: Κρημνιώτη Π.

Ισως είναι δύσκολο σε μια επετειακή, οφειλόμενη εκδήλωση για μια εμβληματική πνευματική προσωπικότητα όπως ο Μανόλης Τριανταφυλλίδης να ειπωθούν όλα. Ωστόσο όποιος βρέθηκε το πρωινό του Σαββάτου στην αίθουσα τελετών της παλιάς Φιλοσοφικής του ΑΠΘ, στα “50 χρόνια μνήμης και ιστορίας” που οργάνωσε το Ίδρυμα Νεοελληνικών Σπουδών για τα 50χρονα αφ’ ενός από τον θάνατο του ιδρυτή του και παράλληλα από τη δική του παρουσία, δεν άκουσε μόνο όσα καθιερωμένα σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις είθισται να λέγονται, αλλά και όσα από τον στοχασμό και τη δραστηριότητα του Μ. Τριανταφυλλίδη επανέρχονται τόσο επίκαιρα στις άνυδρες ημέρες μας, έτσι όπως εύστοχα είχε επισημάνει από το 1979 στην αντίστοιχη επετειακή διοργάνωση ο Δημήτρης Μαρωνίτης.

Γλωσσικός φετιχισμός, Ελευθεροτυπία 14/11/2009

Η σημαντικότητα και μάλιστα η οικουμενικότητα του θέματος «γλώσσα» έγκειται στην άρρηκτη διασύνδεσή της με τις βασικές συνιστώσες της ανθρώπινης ύπαρξης: την αίσθηση, τη σκέψη και την πράξη.