Λαμβάνω συχνά ενημερωτικά δελτία μεγάλων καταστημάτων και αναρωτιέμαι αν διαβάζει κανείς τα κείμενά τους πριν τα στείλουν στο κοινό. Στο τελευταίο ενημερωτικό που έλαβα, λοιπόν, αναφέρει ως επικεφαλίδα: «Στο επίκεντρο» με το εξής κείμενο να ακολουθεί: «Μια καλογυαλισμένη σειρά από κοφτερά κοστούμια και εκλεπτυσμένα ξεχωριστά κομμάτια σε γκρι ριγέ και κλασικά καρό, συνδυασμένα με μαλακά πλεκτά σε κίτρινο βούτυρο που προσθέτουν αντίθεση και αναβαθμίζουν την παλέτα.»
Αν δεν σας χτυπάει το κείμενο στο μάτι σε τουλάχιστον 2 σημεία, τότε ξαναδιαβάστε το… για όσες και όσους εξ ημών ασχολούμαστε με το άθλημα της μετάφρασης (και της επιμέλειας) χτυπάει στο μάτι εκείνο το «Στο επίκεντρο» (που πάω στοίχημα είναι μετάφραση του “In focus”) και εκείνο το «κοφτερά κουστούμια» (που πάω στοίχημα αποτελεί μετάφραση του “sharp suits”)… δηλαδή πόσο θα κοπούμε αν τα φορέσουμε;
Μετά ερχόμαστε στους χρωματισμούς και τύπους σχεδίων υφασμάτων και μαθαίνουμε ότι υπάρχει «κίτρινο βούτυρο» και ότι το «καρό» είναι πληθυντικός για να λέει «κλασικά». Για να μην ρωτήσω τι χρησιμοποίησαν για να κάνουν τη «σειρά» «καλογυαλισμένη»… Και όλα αυτά από, ουσιαστικά, μία πρόταση.
Δεν ξέρω τι με τρομάζει περισσότερο: το ότι αυτό είναι αποτέλεσμα αυτόματης μετάφρασης (από οποιοδήποτε εργαλείο) ή ότι αυτό μπορεί και να είναι αποτέλεσμα από επαγγελματία;